ใดๆภาษา.com

บทความ / อักษรเบรลล์

อักษรเบรลล์ หกจุดที่อ่านด้วยปลายนิ้ว.

อักษรเบรลล์ทุกตัวอยู่ในช่องเล็กๆ ที่มีจุดได้มากที่สุดหกจุด แค่นั้นก็พอสำหรับตัวอักษร ตัวเลข และเครื่องหมายวรรคตอน คนที่อ่านคล่องอ่านได้เร็วใกล้เคียงคนอ่านหนังสือออกเสียง ทั้งที่ใช้แค่ปลายนิ้วสัมผัส

โดย ทีมใดๆภาษา18 ตุลาคม 2569อ่าน 4 นาที

01คิดค้นโดยเด็กอายุ 15

หลุยส์ เบรลล์ เกิดในฝรั่งเศสปี 1809 ตาบอดตั้งแต่อายุสามขวบจากอุบัติเหตุในโรงงานเครื่องหนังของพ่อ ตอนเรียนที่โรงเรียนสอนคนตาบอดในปารีส เขาได้รู้จักระบบ “การเขียนกลางคืน” ของชาร์ล บาร์บิเยร์ ซึ่งใช้จุดนูนสิบสองจุด อ่านยากและช้า เบรลล์ลดเหลือหกจุดและพัฒนาจนใช้งานได้ตั้งแต่อายุ 15 ปี ในปี 1824

02หกจุด สองคอลัมน์

หนึ่งช่องของเบรลล์มีจุดสองคอลัมน์ คอลัมน์ละสามจุด นับเลขจากบนลงล่าง คอลัมน์ซ้ายเป็นจุด 1 2 3 คอลัมน์ขวาเป็นจุด 4 5 6 แต่ละจุดจะนูนหรือไม่นูนก็ได้ จึงมีรูปแบบได้ 63 แบบ ไม่นับช่องว่าง

ซ้ายขวา
แถวบนจุด 1จุด 4
แถวกลางจุด 2จุด 5
แถวล่างจุด 3จุด 6

03ตาราง A–Z (เบรลล์อังกฤษ เกรด 1)

04จำทีละแถว ไม่ต้องจำทีละตัว

ตารางนี้ดูเหมือน 26 รูปแบบที่ไม่เกี่ยวกัน แต่มันสร้างจากแถวแรกแถวเดียว

W เป็นตัวเดียวที่ไม่เข้าแบบแผน เพราะภาษาฝรั่งเศสสมัยนั้นแทบไม่ใช้ W จึงไม่ได้อยู่ในชุดเดิมของเบรลล์ และถูกเพิ่มเข้ามาทีหลัง

05ตัวเลขใช้ตัวอักษรเดิม

เบรลล์ไม่มีช่องตัวเลขแยก แต่ใส่เครื่องหมายตัวเลข ⠼ ไว้ข้างหน้า แล้วใช้ A–J แทน 1–0

เครื่องหมาย ⠼ ใส่ครั้งเดียวหน้าตัวเลขทั้งชุด เช่น 123 เขียนเป็น ⠼⠁⠃⠉

06เกรด 1 กับเกรด 2 ต่างกันยังไง

ตารางข้างบนคือเบรลล์เกรด 1 ซึ่งเขียนทีละตัวอักษรตรงตามตัวสะกด เหมาะกับคนเริ่มเรียน ส่วนหนังสือเบรลล์ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ใช้เกรด 2 ซึ่งมีตัวย่อหลายร้อยตัว เช่น ใช้ช่องเดียวแทนคำว่า and หรือ the ช่วยให้หนังสือบางลงและอ่านเร็วขึ้น เครื่องมือของเราแปลงเป็นเกรด 1

แปลงข้อความเป็นเบรลล์พิมพ์ภาษาอังกฤษหรือตัวเลข หรือวางอักษรเบรลล์เพื่อแปลงกลับ

เปิดเครื่องมือ →

07อักษรเบรลล์ภาษาไทย

อักษรเบรลล์ไทยดัดแปลงโดยเจเนวีฟ คอลฟิลด์ หญิงตาบอดชาวอเมริกันที่รู้ทั้งเบรลล์อังกฤษและเบรลล์ญี่ปุ่น เธอก่อตั้งโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพฯ ราวปี 1938–1939 (พ.ศ. 2481–2482 แหล่งข้อมูลระบุปีต่างกันเล็กน้อย) และเป็นผู้บุกเบิกการศึกษาสำหรับคนตาบอดในไทย

เบรลล์ไทยยืมพยัญชนะส่วนใหญ่มาจากระบบสากล สระเสียงสั้นห้าตัวหลักยืมมาจากเบรลล์ญี่ปุ่น และสร้างสระเสียงยาวต่อจากนั้น สิ่งที่ต่างจากการเขียนภาษาไทยปกติคือ สระทุกตัวเป็นช่องเต็มที่เขียนตามหลังพยัญชนะต้นเสมอ ไม่ว่าในตัวเขียนปกติจะอยู่ข้างหน้า บน หรือล่าง ส่วนวรรณยุกต์ก็มีช่องของตัวเอง

ตอนนี้เครื่องมือของเรายังแปลงได้เฉพาะเบรลล์ภาษาอังกฤษ เบรลล์ไทยกำลังทำอยู่

อ่านต่อ