เขียนชื่อไทยเป็นภาษาอังกฤษยังไงให้ถูกหลัก.

ชื่อ “ธนพล” เจอได้ทั้ง Thanaphon, Thanapol และ Tanapon ไม่มีใครผิดเสียทีเดียว แต่ถ้าถามว่าแบบไหนตรงหลักมาตรฐานของไทย คำตอบมีแบบเดียว บทความนี้สรุปหลักนั้นให้ใช้ได้จริงในไม่กี่นาที

01มาตรฐานที่ใช้กันคือ RTGS

ราชบัณฑิตยสถาน (ปัจจุบันคือสำนักงานราชบัณฑิตยสภา) ประกาศหลักเกณฑ์การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง ฉบับล่าสุดในปี 2542 นิยมเรียกสั้นๆ ว่า RTGS ป้ายจราจร ชื่อจังหวัด และเอกสารราชการส่วนใหญ่ใช้หลักนี้

หัวใจของ RTGS มีสามข้อ

1. ถอดตามเสียงอ่าน ไม่ใช่ตามตัวสะกด “ศรีสุข” อ่านว่า สี-สุก จึงเป็น Sisuk ไม่ใช่ Srisuk
2. ไม่มีวรรณยุกต์ ใหม่ ไหม้ และไหม เขียนเป็น mai เหมือนกันหมด
3. ไม่แยกสระสั้นยาว อิ กับ อี เป็น i ทั้งคู่ อะ กับ อา เป็น a ทั้งคู่

02พยัญชนะ: ต้นคำกับท้ายคำไม่เหมือนกัน

จุดที่คนพลาดบ่อยที่สุดคือตัวสะกดท้ายพยางค์ ภาษาไทยมีตัวสะกดหลายตัวที่ออกเสียงเหมือนกัน RTGS จึงถอดตามเสียงที่ได้ยิน

สังเกตว่า ph ในภาษาไทยออกเสียง พ ไม่ใช่ ฟ แบบภาษาอังกฤษ Phuket จึงอ่านว่า ภู-เก็ต ส่วน “ร” ที่เป็นตัวสะกดออกเสียง น จึงเขียนเป็น n เช่น พร ถอดเป็น phon

03สระที่ใช้บ่อย

04ลองถอดชื่อจริง

ชื่อคนเขียนติดกันเป็นคำเดียว ไม่เว้นวรรคระหว่างพยางค์ และตัวแรกเป็นตัวพิมพ์ใหญ่

05แล้วทำไมชื่อเดียวกันสะกดได้หลายแบบ

เพราะ RTGS ไม่ได้บังคับให้ทุกคนใช้กับชื่อตัวเอง ชื่อเฉพาะหลายชื่อสะกดตามรากศัพท์บาลีสันสกฤตแทนเสียงอ่าน ตัวอย่างที่ทุกคนเห็นคือสนามบินสุวรรณภูมิ ถ้าถอดตาม RTGS จะเป็น Suwannaphum แต่ชื่อทางการคือ Suvarnabhumi ซึ่งเขียนตามรูปคำสันสกฤต

บางครอบครัวก็สะกดตามความชอบหรือตามที่ใช้กันมานาน เช่น เขียน ธ เป็น t แทน th หรือเขียนตัวสะกด ล เป็น l แทน n แบบ Thanapol ทั้งหมดนี้ไม่ผิด แค่ไม่ใช่ RTGS